Dall-i bi-l işare

(dâllibilişâre) sözdeki mânanın işâretine göre delil olmak.Üç nevi delâletten biri ile sevkedildiği mânanın gayrisine yâni; söylenince maksud-u asli olmayan bir mânaya delâlet eden lâfızdır. Meselâ: “cenab-ı hak bey’i helâl, ribâyı haram kılmıştır.” İbâresi, bey’, yani alış-veriş ile ribâ (fâiz) arasında fark bulunduğunu beyan için sevk olunmuştur. Bundan asıl murad budur. O hâlde bu ibâre meşru alışverişle faiz arasında fark bulunduğuna “delâlet-i mutabıkıyye” ile delâlet ettiği gibi, bey’in helâl, fâizin haram olduğuna da yine “delâlet-i mutabıkıyye” ile “bi-l işâre” delâlet etmiş olur. Yine bunun gibi bir malın abde verilmesini veya verilmemesini isteyen bir kimseye karşı “bu malı hiç bir şahsa vermem” sözü bu malın abde verilmeyeceğine “delalet-i tazammuniye ile” “bi-l işare” delâlet eder.)”Evlâdın nafakaları mevludün leh üzerinedir” ibâresi de çocukların neseblerinin, babalarından sâbit olacağına delâlet-i iltizâmiye ile bil-işâre delâlet eder. Çünkü, babanın mevlüdün leh olması, nesebin kendisinden sübutunu müstelzimdir.” (İst. Fık. K.).

Leave a Reply