İmam

Din görevlisi.
– Cemaate namaz kıldıran kimse. Müslümanlıkta mezhep kuran kimse. Hz. Muhammed’den sonra onun vekilliği görevini üzerine alan halifelere verilen unvan. Bazı küçük islam devletlerinde devlet başkanı. En önde bulunan, önder.
– Namaz kıldıran kimse, büyük alim, önder.
– Arapça’dır. “Rehber” anlamına gelir. Camilerde vaaz veren ve namazı yöneten ya da şiiler’de topluluğu yöneten.
– Öne geçmek. * Önde ve ileride olan. Delil ve rehber. * Cemaate namaz kıldıran. * İçtihad sahibi zat. Mezheb sahibi olan. * Bir mahallenin lüzumlu işlerine ve içtimaî vazifelerine nezaret eden. * Müslümanların imamı olan halife ve askerlerin başı. Sultan. Hâkim. Reis. * Ümmetin reisi. İslâm hükümetlerinde devlet reisi. * Hz. Ali (r.A.) Neslinden gelen zât. * Dershanede günlük talim ve dersler için talebelerin önlerine konan tahtalar. * Kıble tarafı.

Leave a Reply