Sema

Gök, gökyüzü.
– İşitme, duyma. Mevlevi dervişlerinin ney, nısfiye gibi çalgılar eşliğinde, kollarını iki yana açıp dönerek yaptıkları ayin.
– Hadisi talibin şeyhden doğrudan işitmesi.
– Gök yüzü. Asuman. Gök. * Her şeyin sakfı. * Gölgelik. * Bulut ve emsali örtü.(Resul-i ekrem’den (a.S.M.) Şöyle rivayet olunmuştur. Sema’ya uruç buyurdukları zaman kale burçları gibi bir mevkide bir takım melâike görmüştü. Bunlar birbirlerinin yüzüne doğru, mütekabilen yürüyüp gidiyorlardı. Bunlar nereye gidiyorlar diye resul-i ekrem (a.S.M.) Cebrâil’e (a.S.) Sordu. Cebrâil: bilmiyorum. Ancak yaratıldığımdan beri ben bunları görürüm ve evvel gördüğümün bir tânesini bir daha görmem dedi. Onlardan birine, ikisi birden: “sen ne zaman halk olundun” diye sordular. O da: “bilmiyorum. Ancak cenab-ı hak her dörtyüz bin senede bir yıldız halk eder. Ben yaratıldığımdan beri de dörtyüz bin yıldız halk etti” diye cevap verdi. Melâikenin kesretini ve kudret-i ezeliyenin vüs’at-ı tecelliyatını anlamalı… E.T.).

Leave a Reply